Ariadna ------- AMIGOWE SIECIOWANIE Jednâ z najszybciej rozwijajâcych sië obecnie dziedzin komputerowych jest tworzenie róûnego typu sieci, dziëki którym kaûdy indywidualny uûytkownik zyskuje nowe moûliwoôci. Moûe korzystaê z zasobów wszystkich innych komputerów podîâczonych do tej sieci, a w wypadku Internetu takûe z zasobów ogromnej liczby komputerów, pracujâcych w sieci internetowej. Jarosîaw Horodecki Problem îâczenia komputerów znany jest takûe amigowcom. Istnieje przecieû wiele prostych rozwiâzaï, takich jak ParNet, SerNet, PC2Amiga, dziëki którym moûliwe jest poîâczenie wielu Amig ze sobâ lub Amigi z pecetem. Poîâczenia za pomocâ portów szeregowych lub równolegîych przy przesyîaniu wiëkszej iloôci danych nie sâ jednak zbyt wygodne. Maksymalna prëdkoôê transmisji rzëdu 30 KB/s to stanowczo za maîo. Jest na to doôê prosty sposób, kosztujâcy jednak znacznie droûej. Komputery mogâ byê îâczone takûe za pomocâ "profesjonalnej" sieci Ethernet. Potrzebne sâ jednak do tego specjalne karty, zapewniajâce obsîugë przepîywajâcych pomiëdzy komputerami pakietów danych. O ile dla pecetowców nabycie odpowiedniej karty nie stanowi problemu, to sytuacja amigowców jest znacznie trudniejsza. Wîaôciwie jedynâ dostëpnâ kartâ ethernetowâ, przeznaczonâ dla Amigi, jest Ariadne firmy VillageTronic. Ariadne jest zwykîâ amigowâ kartâ, wyposaûonâ w zîâcze Zorro-II. Moûe wiëc byê bez problemów uûyta we wszystkich "duûych" Amigach, czyli modelach A1500, A2000, A2500, A3000 oraz A4000. Moûna równieû uûywaê Ariadne w odpowiednio przerobionych pozostaîych modelach Amigi. Trzeba mieê jednak specjalne pîytki, wyposaûone w sloty standardu Zorro. Samâ kartë otrzymujemy zapakowanâ w pudeîko o stylistyce typowej dla produktów firmy VillageTronic. W pudeîku tym znajdziemy poza tym kartë rejestracyjnâ, specjalny trójnik wraz z opornikiem, dyskietkë z oprogramowaniem oraz oczywiôcie doôê dokîadnâ i elegancko wydanâ instrukcjë obsîugi. Ksiâûeczka ta podzielona jest na dwie gîówne czëôci, z których jedna dotyczy instalacji i konfiguracji karty oraz jej podstawowego oprogramowania, druga natomiast to doôê dokîadny opis programu sieciowego Envoy, napisanego specjalnie do obsîugi sieci, skîadajâcej sië tylko z komputerów Amiga. Instalowanie karty jest wyjâtkowo proste. Wystarczy wîoûyê jâ do dowolnego wolnego slotu Zorro II. Poîâczenie kilku komputerów w sieê wymaga juû natomiast pewnej wiedzy. Ariadne moûe pracowaê w jednym z dwóch standardów, korzystajâc z kabelków, zakoïczonych wtykami typu 10BASE2 lub 10BASE-T. Sposób podîâczenia wykrywany jest przez kartë automatycznie. Ten drugi standard jest znacznie rzadziej stosowany. Sieê tego typu ma strukturë "gwiaúdzistâ", a wiëc do kaûdego komputera biegnie jeden koïczâcy sië na nim kabelek. Drugi ze wspomniancych standardów jest duûo czëôciej stosowany. Komputery îâczone sâ wtedy szeregowo, bez potrzeby stosowania jakichkolwiek dodatkowych urzâdzeï. Przy podîâczaniu kableków do karty naleûy jedynie pamiëtaê, aby skorzystaê z trójnika, a sieê zakoïczyê z obu stron dostarczonym opornikiem. W ten sposób moûna poîâczyê maksymalnie 30 komputerów za pomocâ kabla o caîkowitej dîugoôci 185 metrów. Moûliwe sâ oczywiôcie jeszcze bardziej skomplikowane konfiguracje sieci, wymagajâ jednak dodatkowych urzâdzeï. Za pomocâ Ariadne moûna oczywiôcie îâczyê nie tylko Amigi, ale takûe inne komputery, wyposaûone w odpowiednie karty sieciowe. Wszystko zaleûy od zastosowanego oprogramowania. Zajmijmy sië najpierw tym, co dostajemy na dyskietce instalacyjnej. Najwaûniejsza czëôê oprogramowania to oczywiôcie sterowniki, dziëki którym karta moûe w ogóle dziaîaê w amigowskim systemie. Ich instalacja jest wyjâtkowo îatwa, gdyû odbywa sië za pomocâ standardowego Commodore'owskiego installera. Wszystkie najwaûniejsze problemy sâ wyjaônione w opisach dostëpnych po skorzystaniu z gadûetu HELP. Do katalogu EXPANSION instalowany jest program przeprowadzajâcy inicjalizacjë karty, do DEVS/NETWORKS odpowiednie sterowniki, natomiast do TOOLS programy uîatwiajâce pracë z kartâ: sîuûâce do monitorowania przesyîanych pakietów oraz aktywnoôci wybranego sterownika. Za pomocâ dostarczonych sterowników standardu SANA-II moûna wykorzystaê Ariadne w pracy z dowolnymi, napisanymi w zgodzie z tym standardem, programami sieciowymi. Naleûy do nich takûe dostarczony wraz z pakietem Envoy. Program ten to wyjâtkowo prosty w obîudze, a zarazem dysponujâcymi sporymi moûliwoôciami, pakiet sieciowy, przeznaczony dla Amigi. Jego wadâ jest brak moûliwoôci wspóîpracy z innymi komputerami niû Amiga. Nie ma, niestety, wersji tego programu, przeznaczonej dla jakiejkolwiek innej platformy. Envoy oferuje wîaôciwie wszystkie najwaûniejsze funkcje, jakich moûna oczekiwaê od oprogramowania, sîuûâcego do zarzâdzania sieciâ. Moûna wiëc tworzyê konta uûytkowników systemu, którym moûna przydzielaê dostëp do okreôlonych katalogów i nadawaê róûne przywileje, okreôlajâce na przykîad, jakie funkcje mogâ byê przez niego wykonywane na plikach znajdujâcych sië w konkretnych katalogach. Envoy oferuje takûe podstawowe serwisy sieciowe jak poczta, czy teû regulowanie dostëpu do drukarki przeznaczonej dla uûytkowników sieci. Oczywiôcie Envoy nie musi pracowaê jedynie w oparciu o karty Ariadne, ale moûe teû korzystaê z innych kart oraz rozwiâzaï sieciowych, o ile dostëpne sâ odpowiednie sterowniki. Wspóîpraca Ariadne z Envoyem przebiega bezproblemowo. Bardzo dobre sâ teû osiâgi karty, gdy pracuje on w tym ôrodowisku. Na szybkich Amigach i przy wykorzystaniu sieci przez tylko dwa komputery szybkoôê trasmisji w sieci moûe nawet nieznacznie przekraczaê 500 KB/s, co jest wynikiem bardzo dobrym, jak na sieê Ethernet. Niestety, Envoya moûna uûyê tylko do îâczenia Amig. Moûliwe jest jednak tworzenie sieci, skîadajâcych sië takûe z innych komputerów, wyposaûonych w kartë Ethernet. Uruchomienie takiej sieci jest jednak znacznie trudniejsze. Wîaôciwie istniejâ dwa sposoby na wîâczenie Amigi do wiëkszej sieci z innymi komputerami. Pierwszy to zastosowanie sieci Novell. W tym wypadku trzeba zdobyê wyjâtkowo trudno osiâgalne oprogramowanie. Drugi sposób jest z pewnoôciâ nieco bardziej skomplikowany, natomiast ze zdobyciem odpowiedniego oprogramowania dla Amigi nie powinno byê problemów. Trzeba mianowicie zaîoûyê sieê opartâ na protokole internetowym (IP). Z pewnoôciâ najpopularniejszym amigowym programem, umoûliwiajâcym jego stosowanie na Amidze, jest AmiTCP, dostëpne w najnowszej wersji 4.3. Do poîâczenia dwóch komputerów wystarczy jednak równieû wersja 4.0 Demo tego programu, dostëpna w sieci Aminet. Odpowiednie skonfigurowanie AmiTCP tak, aby poîâczyê dwa komputery, nie powinno nastrëczaê problemów komuô, kto uruchamiaî ten program do wspóîpracy z Internetem. Wystarczy nadaê obu maszynom wîasne adresy oraz ewentualnie na Amidze zaîoûyê lokalny name-server. Podczas testu nadaîem pecetowi numer 10.1.1.2, a Amidze 10.1.1.1 oraz nazwy amiga.net oraz pc.net. Oczywiôcie odpowiedni program trzeba takûe skonfigurowaê od strony peceta. Do potrzeb testu skorzystaîem z dwóch programów: TCP Connect II dla Windows oraz Ftp OnNet dla DOS-a i dla Windows. Jeûeli korzysta sië z IP, istniejâ dwie moûliwoôci przesyîania plików miëdzy komputerami. Pierwsza z nich to zastosowanie stnadardowego narzëdzia, dostëpnego w kaûdym internetowym pakiecie, czyli zwykîego FTP. Aby móc tego dokonaê, trzeba oczywiôcie na jednej z maszyn uruchomiê serwer FTP, na drugiej natomiast klienta FTP. W tym miejscu warto przedstawiê kilka doôê interesujâcych uwag. Na poczâtek uruchomiîem serwer FTP po stronie PC za pomocâ programu FTP OnNet. Serwer FTP dostëpny byî tylko w wersji dla Windows i w tym wîaônie systemie zostaî uruchomiony. Na Amidze skorzystaîem natomiast z programu AmiFTP. Szybkoôê przesyîania plików przy takim ustawieniu to okoîo 120-170 KB/s. W porównaniu z osiâgami Envoya to rzeczywiôcie maîo, trzeba jednak pamiëtaê, ûe protokóî TCP, z którego korzysta usîuga FTP, oprócz czystych danych przesyîa sporo informacji sprawdzajâcych ich poprawnoôê, co znacznie spowalnia przesyîanie danych. Mimo to uzyskane wyniki byîy podejrzanie sîabe. Serwer uruchomiîem wiëc po stronie Amigi, klienta natomiast po stronie PC, nadal pozostajâc w ôrodowisku Windows. Nastâpiîa niewielka zmiana na lepsze. Wyniki rzëdu 150-200 KB/s. Niewiele, ale przy dîuûszych plikach nawet 30 KB/s to caîkiem sporo. Ostatni eksperyment to uruchomienie klienta FTP z DOS-u. Oczywiôcie wszystkie nazwy plików trzeba wtedy wpisywaê rëcznie, obsîuga nie jest wiëc zbyt wygodna. W peîni wynagradzajâ to jednak uzyskiwane osiâgi. Szybkoôê przesyîania plików tym razem wahaîa sië od 200 do nawet 280 KB/s. Kolejny dowód na doskonaîoôê systemu Windows. Pozostaje pogratulowaê programistom. Wspomniaîem jednak o dwóch moûliwoôciach skorzystania z IP. Moûna wiëc równieû na jednym z komputerów uruchomiê serwer specjalnego sieciowego systemu plików (NFS -- Network File System). Uzyskuje sië wtedy bezpoôredni dostëp do plików, znajdujâcych sië na dyskach serwera. Konfiguracja NFS-u wymaga juû jednak pewnej wiedzy. Nie wdajâc sië w szczegóîy powiem jedynie, ûe tym razem skorzystaîem z programu TCP Connect II, który miaî wbudowany serwer NFS-u, niestety, tylko dla Windows. Nie majâc jednak wyboru (nie udaîo mi sië znaleúê serwera dla Amigi), musiaîem skorzystaê z tej wersji. Od strony Amigi skorzystaîem natomiast z programu ch_nfs z pakietu AmiTCP. Po kilkugodzinnych zmaganiach z konfiguracjami programów od strony Amigi i peceta w koïcu udaîo mi sië NFS uruchomiê i uzyskaê swobodny dostëp do dysku peceta za pomocâ zwykîego urzâdzenia, nazwanego PECET:. Szybkoôê trasmisji w tym wypadku wynosiîa okoîo 200-250 KB/s. Wynika to z faktu, ûe NFS nie korzysta z doôê powolnego protokoîu TCP, ale nieco uproszczonego UDP, co umoûliwia otrzymanie lepszych osiâgów. Oczywiôcie przesyîanie plików pomiëdzy dwoma komputerami to nie wszystko. Zainstalowanie pakietu TCP/IP daje znacznie wiëksze moûliwoôci, zwîaszcza jeûeli komputery podîâczy sië do Internetu. Dokonanie tego podîâczenia wymaga jednak co najmniej dobrej wiedzy o sieciach, a zwîaszcza o Internecie. Z caîâ pewnoôciâ warto jednak spróbowaê. Na koniec zostaîa jeszcze jedna doôê waûna funkcja karty Ariadne: dodatkowy port równolegîy. Jeden z portów zamontowany jest na tylnej ôciance karty i moûe byê bez problemu uûywany, skorzystanie z drugiego wymaga natomiast zaopatrzenia sië w dodatkowâ ôciankë z odpowiednimi poîâczeniami, które bëdâ pasowaê do zîâcza zamontowanego na karcie. Porty te obsîugiwane sâ za pomocâ sterowników, zgodnych ze standardowym sterownikiem parallel.device. Doîâczony jest takûe program, dziëki któremu dane nadchodzâce do zwykîego portu równolegîego przez parallel.device moûna kierowaê do portów karty. Zamontowane na karcie porty równolegîe moûna równieû wykorzystaê do podîâczenia do sieci Liana, dziaîajâcej wîaônie w oparciu o porty rónolegîe, a oferowanej takûe przez VillageTronic. Karta Ariadne jest bardzo interesujâcâ propozycjâ dla wszystkich, którzy chcâ îâczyê ze sobâ komputery. Doîâczone oprogramowanie gwarantuje sprawne dziaîanie sieci opartej na Amigach, natomiast zastosowanie AmiTCP umoûliwia jej rozserzenie takûe o inne komputery. Jedynâ wadâ pozostaje cena karty, znacznie wyûsza niû cena analogicznych urzâdzeï pecetowych. Moûe warto jednak zainwestowaê, ûeby poprawiê sobie warunki pracy. Dystrybutor: Eureka, Wrzeônia Cena: ----------------?--------------------- Ocena: 8/10